Ëndërr by Valentina Broja

N’tokë nomade bordelet puthen, Askush nuk e dëgjon himnin homerian, Erosin e paskan dhunuar, e Venera e paska vrarë Marsin… Unë, si gjithnjë, rri strukur pranë letrave të tejdukshme në bukurinë e miteve të çmendura. Dhe prapë, turma mban në krah universin, në tkurrje shëmtohet bukuria bohemiane, papritur vdes homoseksualizmi i njohur, Unë rri ngulfatur me mjerimin e mbuluar me mbulesë ironie, Ngjyrë të kuqe. … Continue reading Ëndërr by Valentina Broja